University of Twente Student Theses

Login
This website will be unavailable due to maintenance November 1st between 8:00 and 12:00 CET.

Morfologische veranderingen Amelander Zeegat: een methodische aanpak

Willemsen, Pim (2013) Morfologische veranderingen Amelander Zeegat: een methodische aanpak.

[img] PDF
6MB
Abstract:De laatste jaren wordt geregeld de vraag gesteld of de opgetreden erosie van de Boschplaat in het Amelander Zeegat zal doorzetten (Elias & Bruens, 2012). Dit is afhankelijk van de dynamiek van de morfologisch samenhangende gebieden in het Amelander Zeegat. Het Amelander zeegat en deze gebieden zijn middels verschillende (te ontwikkelen) methodes beschouwd, met de nadruk op volumeveranderingen, sedimentatie en erosie. De doelstelling van dit onderzoek is dan ook als volgt: Een methode ontwikkelen voor het bepalen van volumeveranderingen van morfologisch samenhangende gebieden voor het Amelander Zeegat/Boschplaat en het interpreteren van deze volumeveranderingen samen met morfologische experts. Vijf methodes zijn ontwikkeld/gebruikt om het Amelander Zeegat te analyseren tussen 1970 en 2011. Volumeveranderingen door middel van geaggregeerde rasters, oppervlakteverschillen middels hoogte intervallen, volumeveranderingen aan de hand van polygonen op verschilkaarten en volumeveranderingen van morfologische eenheden als geulen en zandplaten, waarbij plaats- en vormverandering wordt meegenomen. En tenslotte een combinatie van de genoemde methodes. De conclusies die uit de interpretatie van de resultaten volgen zijn als volgt. De Boschplaat trekt zich langzaam terug in de beschouwde jaren, het Boschgat is hier onder andere de oorzaak van. Deze geul verplaatst langzaam richting de oostkust van Terschelling. Uit historische data blijkt dat het Amelander Zeegat in de afgelopen 100 tot 120 jaar tweemaal een cyclische ontwikkeling heeft doorlopen (Israël C. G., 1998). Binnen deze cyclus ontwikkelt er in het zeegat een één- of tweegeulensysteem. Extrapolatie van het cyclische gedrag naar het huidige systeem zou betekenen dat langzamerhand een ééngeulensysteem gevormd zou moeten worden. Hier zijn echter nog geen aanwijzingen voor. Het Akkepollegat en het Borndiep worden vooralsnog niet groter. Dit zou wel het geval moeten zijn volgens het cyclische model. Deze geul is ‘de basis’ van het ééngeulensysteem en zou de getijdenstroom over moeten nemen van het Boschgat. Het model moet wel gezien worden als een middel om opgetreden veranderingen te verklaren en niet als een wetmatigheid voor de toekomstige dynamiek. Extra onderzoek is nodig om een meer gefundeerde uitspraak te doen over de toekomstige dynamiek van het Amelander Zeegat en de eventuele continuering van de cyclus. De inhoud van de beide geulen in de binnendelta moet onderzocht worden aan de hand van de laatstgenoemde methode (volumeveranderingen van morfologische eenheden) over verschillende jaren. Zo kan de verdeling van de getijden geanalyseerd worden en kan er een eventuele trend gevonden worden. Daarnaast kunnen de methodes toegepast worden op andere zeegaten. Dit test enerzijds de verschillende methodes, anderzijds geeft het een duidelijke en brede analyse van de betreffende zeegaten.
Item Type:Essay (Bachelor)
Faculty:ET: Engineering Technology
Subject:56 civil engineering
Programme:Civil Engineering BSc (56952)
Link to this item:https://purl.utwente.nl/essays/63381
Export this item as:BibTeX
EndNote
HTML Citation
Reference Manager

 

Repository Staff Only: item control page